همه چیز در یک وبلاگ

همه چیز درباره TASK MANAGER ویندوز

Ctrl+Alt+Delete ؛ عملی که روزانه همگی ما بارها انجام میدهیم تا خود را از دست مشکلات پیش آمده برای ویندوز خلاص کنیم. اما آیا تمامی توانایی Task Manager این است؟ Task Manager ابزار بسیار سودمندی است که اطلاعاتی درباره برنامه ها و فرایندهای اجرا شده بر روی سیستم و میزان مصرف منابع توسط این برنامه ها و فرایندها ارائه میدهد. از این ابزار بسیاری از مواقع برای عیب یابی سیستم استفاده میشود و این امکان را میدهد تا برنامه های را متوقف و یا اجرا کنیم. در این ترفند قصد داریم به معرفی بخش های مختلف این ابزار بپردازیم.

دو روشی که برای اجرای Task Manager بکار میرود به قرار زیر است:

1- Right-Click کردن بر روی یک قسمت خالی از Task Bar و انتخابTask Manager از این بخش.

 

2- فشردن سه کلید Ctrl+Shift+Esc (ابتدا Ctrl و Shift را نگاه دارید و سپس Esc را بزنید) و یا همان دستور معروف Ctrl+Alt+Del.

 

در همه سیستم ها بعد از اجرای Task Manager باید حداقل سه تب Applications ،Processes و Performance نمایش داده شوند.

تب Applications برنامه های اجرا شده بعد از ورود به سیستم را نمایش میدهد ؛ بسیاری از مواقع که برنامه ای در کار خود دچار مشکل میشود و قادر به پاسخگویی به فرامین شما نیست این پنجره شما را قادر میسازد برنامه را با انتخاب آن و زدن دکمه End Task متوقف کنید.

تب Processes کلیه فرایندهای اجرا شده را با ذکر کاربر، مقدار مصرف CPU و Memory نمایش میدهد و این قابلیت را داراست تا مقادیر دیگری را نیز نمایش دهد که از منوی View قابل تنظیم است ؛ شاید بسیار پیش آمده که بعد از نصب یک برنامه و درایور جدید متوجه میشوید که سرعت سیستم بصورت قابل ملاحظه ای کاهش پیدا کرده است. برای شناسایی مشکل اولین کاری که باید انجام داد مراجعه به این قسمت و اطمینان از این که هیچ فرایندی به غیر از System idle process به طور ثابت مقداری بالاتر از 80 درصد ندارد. اگر با چنین مساله ای برخورد کردید باید حتما آن فرایند بخصوص را خاتمه دهید و مطمئن شوید که بعد از راه اندازی مجدد سیستم آن فرایند بخصوص مجدداً اجرا نمیشود.

تب Performance بصورت شماتیک تغییرات سیستم را در استفاده از منابعی نظیر CPU و Memory نمایش میدهد.

 

برای استفاده از اطلاعات ارائه شده در این پنجره استفاده از اطلاعات زیر برای آشنایی با برخی گزینه ها لازم میباشد:

CPU Usage: درصد زمانی که پردازشگر مشغول به کار است (ثابت ماندن این مقدار در بالای 80 درصد نشاندهنده ضعف سخت افزار و یا مشکل نرم افزاری است و نیاز به تحقیق و جستجوی بیشتر جهت کشف منبع مشکل است).

 

CPU Usage History: یک نمای گرافیکی که میزان فعالیت پردازشگر را در طول زمان نشان میدهد.

 

PF Usage: مقدار مصرف Page File و یا همان حافظه مجازی بر روی دیسک را نمایش میدهد و اگر مقدار آن به انتها رسیده باشد بهتر است فضای بیشتری به آن اختصاص بدهیم.

 

PF Usage History: نموداری که تغییرات در مصرف Page File را نمایش میدهد و تغییرات زیاد این نمودار نشان دهنده نوعی ضعف یا مشکل در قسمتی از سیستم است.

 

Commit Charge: مقدار حافظه اختصاص داده شده به برنامه ها و سیستم عامل را نمایش میدهد.

 

Physical Memory: مقدار حافظه فیزیکی نصب شده بر روی سیستم ( RAM ) را نمایش میدهد.

 

Kernel Memory: مقدار حافظه اختصاص داده شده به هسته سیستم عامل (Kernel) و درایورهای موجود را نمایش میدهد.

مرور زمان و کار با این ابزار بسیار سودمند تعبیه شده در ویندوز شما را هر چه بیشتر با قابلیت های بسیار جالب آن در ردیابی و شناسایی مشکلات آشنا میسازد. بنابراین سعی کنید کمی بیشتر به آن توجه داشته باشید.

منبع:tarfandstan.com

 


ادامه مطلب




[ دوشنبه 13 بهمن 1393  ] [ 10:37 PM ] [ سجاد رنجبر رفسنجانی ]

[ نظرات (0) ]

تفاوت Core2duo با Dual core

اصولا به هر سی پی یویی که دو هسته داشته باشد، Dual Core گفته میشه. اما Core2Duo یک برند تجاری مربوط به شرکت اینتل هست. سی پی یوهای Core2Due هم Dual Core هستند - یعنی دو هسته دارند. این دو با هم قابل مقایسه نیستند، مثل این هست که بپرسید فرق اتومبیل با بنز در چیه؟!

به طور ساده و خلاصه:budget-45nm-penryn-cpu

Dual Core : به هر پردازنده ای که دو هسته داشته باشه Dual Core می گن . این مفهوم کلی هست و کل Core 2 Duo و Athlon X2 و ... رو در بر می گیره .

Core 2 : اسم سری جدید پردازنده های اینتل هست ، این یک اسمه مثل Pentium و نشون دهنده چیز خاصی ( تعداد هسته ها یا ... ) نیست .


Core 2 Duo : به پردازنده های سری Core 2 که دو هسته ای باشند میگن Core 2 Duo . یعنی پردازنده های Dual Core از خانواده Core 2 

Core 2 Quad : به پردازنده های سری Core 2 که چهار هسته ای باشند گفته میشه Core 2 Quad

Core 2 Quadro : وجود خارجی نداره ! ؛ ابتدا یه حرفهایی بود که Core 2 های چهار هسته ای Core 2 Quadro نامگذاری بشن ولی اینطور نشد .

Core 2 Extreme : پردازنده های نسل Core 2 هستند که Multiplier اشون باز هست و برای OverClock ساخته شده اند. 

Core 2 Extreme ها هم مدلهای دو هسته ای دارند ( مثل X6800 ) و هم مدل های چهار هسته ای ( مثل QX6850 ) قیمتشون هم خیلی بالاتر از Core 2 Duo یا Core 2 Quad است.

تعداد هسته ها 4 تا و نوع سوكت LGA775

CORE 2 DUO تعداد هسته ها 2 تا ؛ براي شناسايي اول نامشون E داره و چند مدل داره سري 4 و سري 6 و سري 7 و سري 8 كه سري 7 و 8 ؛ 45 نانومتري و جايگزين سري 4 و 6 هستن و سوكتشون همه LGA775 

DUAL CORE نسل اول پردازنده هاي CORE هست و فركانس پائينتري رو نسبت به خانواده CORE 2 DUO داره و سوكتش LGA775

CORE 2 EXTREME اين خانواده داراي ضريب مولتي باز و براي اوركلاك هستند ؛ اين خانواده مدل های 2 و 4 هسته اي داره اگه اولش X اومده بود 2 هسته اي و اگر  QX  اومده بود 4 هسته اي هست نوع سوكت اينو نميدونم .

ATHLON X2  پردازنده هاي خانواده AMD هست سوكتش AM2 و تعداد هسته ها 2 مي باشد

PHENOM X4 يك 4 هسته اي هست و سوكتش AM2+ هست 

PHENOM X3 يك 3 هسته اي هست و سوكتش AM2+ در ضمن اين رده اول 4 هسته اي بوده و بخاطر برابر نشدن فركانس 1 هسته با 3 هسته ديگر 1 هسته غير فعال شده.

و مطلب آخر اینکه رجیسترهای عمومی CPU در سیستم های 64 بیتی طولی برابر 64 بیت دارند. در سیستم های برپایه معماری X86-64 طول رجیسترها 64 بیت شده، و آدرس دهی حافظه هم بصورت 64 بیتی انجام میشه، ولی دستورات CPU همچنان 32 بیتی هستند، و این باعث میشه که این CPUها بتونند راحت برنامه های 32 بیتی را هم اجرا کنند. برخی معماری ها مثل Itanium طول دستورات CPU را هم تغییر دادند، به همین دلیل بصورت عادی با برنامه های 32 بیتی سازگار نیستند.


ادامه مطلب




[ دوشنبه 13 بهمن 1393  ] [ 10:36 PM ] [ سجاد رنجبر رفسنجانی ]

[ نظرات (0) ]

انواع dsl - شباهت ها و تفاوت ها

نمونه های متفاوتی از تکنولوژی DSL تاکنون پياده سازی شده است :

● Asymmetric DSL(ADSL) درمدل فوق بدليل تفاوت سرعت دريافت و ارسال اطلاعات از واژه " نامتقارن " استفاده شده است . ماهيت عمليات انجام شده توسط کاربران اينترنت بگونه ای است که همواره حجم اطلاعات دريافتی بمراتب بيشتر از اطلاعات ارسالی است .

● High bit-rate DSL(HDSL) سرعت مدل فوق در حد خطوط T1 است ( 1/5 مگابيت در ثانيه ) .سرعت دريافت و ارسال اطلاعات در روش فوق يکسان بوده و بمنظور ارائه خدمات نياز به دو خط مجزا نسبت به خط تلفن معمولی موجود است . 

● ISDN DSL(ISDL) مدل فوق در ابتدا در اختيار کاربران استفاده کننده از ISDN قرار گرفت. ISDL در مقايسه با ساير مدل های DSL دارای پايين ترين سرعت است . سرعت اين خطوط 144 کيلوبيت در ثانيه است ( دو جهت(

●Multirate Symmetric DSL(MSDSL) در مدل فوق سرعت ارسال و دريافت اطلاعات يکسان است . نرخ سرعت انتقال اطلاعات توسط مرکز ارائه دهنده سرويس DSL ، تنظيم می گردد. 

● Rate Adaptive(RADSL) متداولترين مدل ADSL بوده و اين امکان را به مودم خواهد داد که سرعت برقراری ارتباط را با توجه به عواملی نظير مسافت و کيفيت خط تعيين نمايد. 

● Symmetric DSL(SDLS ) سرعت ارسال و دريافت اطلاعات يکسان است . در مدل فوق بر خلاف HDSL که از دو خط مجزا استفاده می نمايد ، صرفا" به يک خط نياز خواهد بود. 

● Very high bit-rate(VDSL) مدل فوق بصورت "نامتقارن " بوده و در مسافت های کوتاه بهمراه خطوط مسی تلفن استفاده می گردد.

● Voice-over DSL(VoDSL) يک نوع خاص از IP تلفنی است . در مدل فوق چندين خط تلفن ترکيب و به يک خط تلفن تبديل تبديل می شوند. 

جدول زير نمونه های متفاوت تکنولوژی DSL را نشان می دهد . 

نوعDSL

حداکثر سرعت ارسال

حداکثر سرعت دريافت

حداکثر مسافت

خطوط مورد نياز

امکان استفاده از تلفن

ADSL

800 Kbps

8 Mbps

18,000 ft

(5,500m)

1

yes

HDSL

1.54 Mbps

1.54 Mbps

12,000 ft
(3,650 m)

2

no

IDSL

144 Kbps

144 Kbps

35,000 ft
(10,70 m)

1

no

MSDSL

2 Mbps

2 Mbps

29,000 ft
(8,800 m)

1

no

RADSL

1 Mbps

7 Mbps

18,000 ft
(5,500 m)

1

yes

SDSL

2.3 Mbps

2.3 Mbps

22,000 ft
(6,700 m)

1

no

VDSL

16 Mbps

52 Mbps

4,000 ft
(1,200 m)

1

yes

 

 

ادامه مطلب




[ دوشنبه 13 بهمن 1393  ] [ 10:35 PM ] [ سجاد رنجبر رفسنجانی ]

[ نظرات (0) ]